IN TRANS

Gaming can be fun. Nu kun je frans leren met een app.
Het heet Duolingo en is behoorlijk geniaal. Het is idee is dat je de basis van een taal leert door iedere dag zo’n 5 tot 10 minuten te oefenen. Het werkt als een game. Je vertaalt van en naar de taal die je wilt leren, je zegt zinnetjes na en beantwoordt multiple choice vragen. Bij een fout antwoord verlies je een hartje (leven) en na vier hartjes moet je de les opnieuw beginnen. Heb je alles gehaald, dan verschijnen er nieuwe lessen.
Ik spreek/schrijf en lees twee talen; Nederlands en Engels. Als we in Frankrijk zijn, moet mijn echtgenote het woord doen, of moet ik hopen op iemand die Engels spreekt. Frans leren is een ooitdroom van mij, maar niet eentje waar ik veel moeite voor wil doen. Ik ga niet op les en koop ook geen online cursus. Maar twee keer vijf minuten oefenen per dag, dat lukt wel! En het werkt! Niet alleen is het leuk genoeg om vol te houden, het geeft ook een gevoel van vervulling als ik weer een lesje heb ‘gehaald’.
En het is gratis! Het businessmodel van Duolingo is slim – als oefening is het bedoeling dat we straks commerciële teksten gaan vertalen – maar of dat gaat werken, daar zijn de critici nog niet over uit. Of je er een complete taal mee kunt leren op conversatieniveau betwijfel ik, maar wat het wél doet, is de basis van een taal erin stampen; grammatica en woordjes. Net als vroeger op school eigenlijk, maar dan veel leuker.
Ik ben benieuwd wat er zou gebeuren met de schoolcijfers als kinderen in de klas twee keer tien minuten op de iPad Duolingo mochten ‘spelen’.
De app is er voor Android en iOS en staat ook online. Op dit moment kun je Spaans, Engels, Frans, Duits, Portugees en Italiaans mee leren. Ideaal voor op la toilette!

Kijk hier voor de online versie.

Gevonden op Waanzinnige Plannen in een stuk geschreven door Marcel van Driel 
Hij is schrijver van het boek ‘Waanzinnige Plannen – en hoe ze te realiseren,’ hét boek om van ooitdromen Waanzinnige Plannen te maken met Waanzinnige Resultaten.

BLOG END

14/12/2012 schreef Ernst-Jan Pfauth [nrcnext]  Kiosk-App

Woensdagavond bracht ik door met een ondernemer die één van de eerste westerse miljonairs in Birma probeert te worden, een vrouw die in alle Braziliaanse restaurants van Nederland wil eten en een jongen die antieke lampen uit verlaten Oost-Duitse militaire complexen redt. Deze avonturiers hadden één ding gemeen: ze willen over hun belevenissen bloggen. Zodat andere pioniers in Birma, Braziliaanse restaurantuitbaters en lampenliefhebbers van hun kennis en ervaringen kunnen profiteren. Daarom gaf ik ze die avond een blogworkshop.

De kosten voor zo’n magazine zijn laag

„Is bloggen eigenlijk niet een beetje dood?” vroeg ‘Birma’ nadat ik hem drie uur lang had lastig gevallen met blogtips. Ik omzeilde rakelings een zenuwinzinking, vond m’n adem terug, en zei: neen. Het is het enige digitale medium waar je écht verhalen kunt vertellen. Je kunt natuurlijk tweets plaatsen, of je laven aan de lichtblauwe like-orgie van Zuckerberg, maar dan word je door de standaardstructuur van die netwerken in je creatieve vrijheid beperkt. ‘Birma’ knikte instemmend. Godzijdank.

Tevreden fietste ik die avond naar huis. Ik zakte onderuit op de bank, pakte m’n iPad 1, klikte op de Kiosk-app en liet de antieke iPad van schrik uit m’n handen vallen. Op het scherm prijkte een publicatievorm die weleens een geduchte concurrent van de blog zou kunnen worden: het digitale magazine.

Met de Kiosk-app maakt Apple het voor iedereen mogelijk om abonnementen aan te bieden en dus tijdschriftenmaker te worden. Daarom beginnen steeds meer afgevaardigden van de digitale voorhoede hun eigen iPad-magazine. Zoals Matter, een publicatie van twee wetenschapsjournalisten die gek werden van de oppervlakkigheid in hun vak en elke maand een diepgravend stuk tegen betaling van 99 dollarcent aanbieden. Of Marco Arment, de man die ooit Tumblr bouwde en nu elke maand de beste technologiestukken bundelt en ze via de Kiosk-app voor 1,99 dollar verkoopt. The Magazine, noemt hij zijn blad, ‘for geeks like us’. Of het New Yorkse hipsterblog The Awl, dat voor 4 dollar per maand zijn beste blogartikelen als ‘Weekend Companion’ uitbrengt.

Matter, The Magazine en The Awl hebben alle drie een minimalistisch design. Leesbaarheid staat voorop. Geen gekke toeters en bellen, zoals bij het failliete The Daily van Rupert Murdoch, maar witte pagina’s met zwarte letters. Je wilt immers goede stukken lezen, en niets anders.

De kosten voor het beginnen van zo’n nichemagazine zijn laag, want er komt geen drukpers aan te pas. Het enige waar het nog aan ontbreekt, is een programma waarmee ook niet-nerds een iPad-magazine kunnen maken. Zodat het publiceren van zo’n Kiosk-app net zo makkelijk wordt als het opzetten van een blog. Zodra die software gebouwd is, zijn we klaar voor de volgende revolutie.

Het lijkt Birma wel.

nrc/next artikel Ernst Jan Pfauth

Links naar besproken iPad Magazines:

Matter

The Magazine

The Awl

LEARNING 2012

Where does it happen? What link should we follow. Off course we want to learn in the approaching year, but how and where?

Without any idea about the quality of the online schools.
For a start here some links. We will extend and specify this article later.

The Floating University

The Floating University

Open Culture

Open Culture

The Khan Academy

The Kahn Academy